Smutne oczy Stańczyka

Podczas letniej wyprawy do Raju, mojemu koledze pogięło w Toyocie zawory. Niemniej jednak, dzięki tak wspaniałemu urządzeniu jakim jest lina, nasz niezłomny Ojtek dotarł do celu na czas. Pomimo, że myśli biegały mu w głowie jak konie rozpuszczone po stajni.                                              Wydarzenie to zainspirowało mnie do stworzenia pewnej minimalistycznej konstrukcji, takiego czegosik na wzór ulotki, będącej w bezpośrednim związku z mającym nastąpić niebawem procesem wyborczym, w wyniku którego kreował się będzie nasz świat. Nasz światły parlament, naszej świętej krainy.

Pis rozdaje.                                                                                                                                                              Pis prowadzi.                                                                                                                                                          Partia nigdy Cię nie zdradzi.

Kiedy wygnie Ci zawory.                                                                                                                                        Pomyśl:                                                                                                                                                                    Nie ma jak Pisiory!

Chociaż Cię dymają wrony.                                                                                                                                   Masz być kurwa zachwycony.                  

Bo gdy w skarbcu pełna kiesa.                                                                                                                              Nie ma króla nad Prezesa

Od zawsze uważałem, że mój piękny kraj powinien posiadać króla. I to takiego despotę niczym skurwysyn. Przy czym mam tu na myśli szlachetną ideę monarchii pod postacią tak zwanego absolutyzmu oświeconego, czyli czegoś co reprezentuje pewną formę utopi, ale…                               No właśnie. Gdyby nie to „ale”…

Nie rozdziobią nas kruki ni wrony ani nic!…